رشن روز، روز هجدهم در ماههای ایرانی
رشنروز، نام روز هجدهم در ماههای ایرانی است. این روز به ایزد رشن تعلق دارد که ایزد دادگری است.
رشن در زبان اوستایی، «رشنو» است که ممکن است به معنی پرهیزگاری یا درخشش باشد. این نام در فارسی میانه و فارسی نو، «رشن» است، اما گاه در فارسی نو «رش» نیز خوانده میشود. ایزد رشن در اوستا صفات برازندهای چون داناترین، مقدسترین، بهگزینترین و نیکپرتابترین دارد. اسناد صفت «نیکپرتابترین» به رشن، با صفت درخشش او نسبت دارد، زیرا آریاییان، ایزدان روشنایی مانند میترا و آرش را به صورت کمانگیر و پرتابگر تصور میکردند. هچنین صفت «بهگزینترین» برای ایزد رشن، به سبب آن است که او همراه با میترا و سروش، داوری روز پسین میکنند. رشن بر پل چینود به دیدار روان تازهدرگذشتگان میرود تا داوریشان کند و او را ترازویی است که هیچگاه کژ نمیگراید. رشن در اوستا با آیین «وَر» نسبت دارد که آزمایش راستگویی بوده است. در رشنروز، جامه نو کردن توصیه شدهاست و در این روز، کشاورزی و مسافرت و بازرگانی، نیکوست.
پیگیری در تلگرام: رسانۀ ایرانشهر
