خط پهلوی ساسانی (4)
اکنون اگر منظورمان تنها نویسهها باشد، باز باید پرسید که منظور، نویسۀ خطی است یا نویسههای حاصل از ترکیب خط با افزونههایی مانند نقطه و سرکش و گوشواره؟ برای نمونه «ک» و «گ»، در ابتدا یک نویسه و هر دو بدون سرکش بودند و پسترها برای تمایز و دقّت، با سرکش همراه شدند. «بـ»، «پـ»، «تـ»، «ثـ»، «نـ» و «یـ» نیز همین حال را دارند و در ابتدا یک نویسه بودند و چون ما عادت کردهایم که برای ایجاد تمایز و دقّت، برایشان نقطه بگذاریم، آنها را چند نویسه میانگاریم، امّا شاید در سامانهای دیگر از همین خط یا بنا به سلیقۀ فردی، میل بر آن باشد که نقطهها، سرکشها و گوشوارهها گذاشته نشوند. در خط پهلوی ساسانی ضمن آنکه این افزونهها وجود دارند، امّا تمایل به نگذاشتنشان است و هر چند حرف در یک نویسه تجمیع می شوند، برای نمونه، نویسۀ حرف «ی» در خط پهلوی ساسانی، اگر بدون افزونه اش باشد، می تواند بیانگر پنج حرف «ی»، «ج»، «د»، «ذ» و «گ» باشد.
پیگیری در تلگرام: رسانۀ ایرانشهر
